Intelligentie in het tijdperk van Bewustzijn

Yfke Laanstra

Wanneer we spreken over intelligentieniveaus binnen leiderschaps- en organisatieontwikkeling dan zijn we inmiddels allemaal bekend met de afkortingen en betekenis van IQ (cognitief), EQ (emotioneel), SQ (spiritueel) en FQ (fysiek). Door de tijd heen is er steeds meer aandacht gekomen voor zelfkennis en de ontwikkeling van de zogeheten soft skills, voor het luisteren naar onze intuïtie en de signalen van ons lichaam. We acteren steeds vaker vanuit een holistische visie, in de zin dat we naast onze fysieke lichamen ook emotionele, spirituele en mentale (energie)lichamen (h)erkennen. Lichamen die ieder voor zich informatie opnemen, verwerken en (waarneembare) output genereren.

Van IQ naar AI
In het informatie gedreven tijdperk waarin we ons momenteel bevinden, worden deze quotiënten onder spanning gezet en worden we uitgedaagd om opnieuw te duiden welke wanneer werkelijk van belang zijn. Voor ons als mens: in de wereld, op de planeet en in de samenleving waar we deel van uit maken. Op macro en op microniveau. En meer nog: of deze duiding, met alle voortschrijdende inzichten, nog voldoende is. We krijgen steeds vaker te maken met (zelflerende) systemen, computers en algoritmes die ons ver voorbij streven voor wat betreft ons vermogen om kennis op te kunnen nemen en te verwerken (lees: IQ). Kunstmatige Intelligentie (AI, Artificial Intelligence) is inmiddels ten tonele verschenen en ontwikkelt zich in een razend tempo.

'Binnen tien jaar zullen we computers kunnen kopen die het calculatievermogen van ons eigen brein evenaren en nog geen vijfentwintig jaar daarna zullen we over computers beschikken met de capaciteit van alle menselijke breinen verenigd.'

~ uit 'Bits, Bytes & Bewustzijn'


Data is de nieuwe olie: er wordt onwaarschijnlijk veel data over ons gegenereerd, verzameld en geanalyseerd. De kaart is echter niet het gebied, er is zoveel meer dat (nog) niet (in en om ons heen) kan worden gemeten, geduid of waargenomen door onze hedendaagse wetenschap.

'We move from data to information to knowledge to wisdom. Data isn't real knowledge.'

Via algoritmes kan AI echter inmiddels bijna feilloos ons gedrag, overtuigingen, voorkeuren en opvattingen lezen, voorspellen en dus hiermee beïnvloeden. Denk maar aan het Cambridge Analytica schandaal rondom de Amerikaanse presidentsverkiezingen.

Van EQ naar LovingAI

'We worden geconfronteerd met de uitdaging dat machines steeds menselijker worden en mensen steeds meer op machines gaan lijken'.

Door de jaren heen is de nadruk al steeds meer komen te liggen op de ontwikkeling van ons EQ en SQ: ons vermogen tot empathie, compassie, met aandacht volledig aanwezig zijn bij de ander en in contact staan met ons diepere weten, onze intuïtie. De opkomst van de smartphone heeft echter in vele gevallen deze ontwikkeling (deels) teniet gedaan aangezien we collectief meer tijd achter beeldschermen zijn gaan doorbrengen dan in persoonlijk contact met elkaar. We raken steeds meer verslaafd aan/ afhankelijk van computertechnologie. Technologieën die ons steeds meer verankeren in ons hoofd, in de tijd, in de materie, steeds vaker uit contact met ons gevoel en uit werkelijk contact met de wereld om ons heen. Ons straatbeeld en sociale leven wordt steeds vaker gedomineerd door mensen verzonken in hun smartphones, ook wel populair geduid met de term zombificatie.
Statistieken wijzen wereldwijd uit dat we meer verbonden zijn dan ooit maar ons collectief nog nooit zo alleen hebben gevoeld.

Naast Smart worden vele systemen inmiddels Kind (EQ, https://lovingai.org). Kunstmatige intelligentie is namelijk steeds meer in staat via camera's onze gezichtsuitdrukking te lezen, microsignalen te duiden en van hieruit in te spelen op onze gevoelens. Microsignalen als transpiratieniveaus, temperatuur- en hormoonschommelingen. Daarnaast kan het via microfoons ook microsignalen lezen in onze stem, door middel van stemherkenning. Chatbots en digitale assistentes (denk aan Ava of Mica) worden steeds menselijker, zowel op visueel als auditief vlak, AI psychiaters en virtuele therapeuten verschijnen op het toneel en Virtual Reality wordt ingezet om empathie te vergroten (https://www.projectempathyvr.com/#why-empathy). Door dit 'artificiële EQ' is AI in staat om accuraat te reageren: bijvoorbeeld begrip en compassie te tonen wanneer dit gepast is.

Dit alles maakt dat het vandaag de dag ook steeds minder te duiden waar onze eigen gevoelens en gedachtes eigenlijk vandaan komen. Zijn ze beïnvloed en gemanipuleerd van buitenaf, door bijvoorbeeld AI systemen/supercomputers als Google en Facebook, of zijn ze oorspronkelijk? Natuurlijk draaien er in ieder van ons de nodige programma's, vanuit onze opvoeding, onze cultuur en ons referentiekader maar vandaag de dag worden we ieder moment van de dag gebombardeerd met input en prikkels die invloed hebben op zowel onze buiten- als binnenwereld. Zelfkennis is niet langer een luxe maar een bittere noodzaak. Al was het alleen al om onze autonomie, persoonlijke ruimte en vrije wil te bewaken.

Tijdsgewricht
Het bijhouden van alle deze ontwikkelingen, de vernieuwing, de automatisering, het verwerken van alle data en tussentijds de menselijke component te bewaken is bijna ondoenlijk. De wereld om ons heen wordt steeds transparanter, grenzelozer en fluïde. Grenzen vervagen tussen virtuele en analoge werelden, tussen mens en machine, tussen biologisch en kunstmatig. Meerjarenplannen sneuvelen op voorhand want de technologische tsunami raast voort. Vele organisaties en teams ervaren een tweespalt, in deze transitiefase van de 'oude' werkwijze naar de nieuwe. Werknemers en ondernemers raken overprikkeld en opgebrand. We proberen alle ballen hoog te houden maar we dienen juist keuzes te maken.

De uitnodiging
Al deze ontwikkelingen nodigen ons uit onszelf af te vragen wat het is wat ons Mens maakt, wat ons onderscheidt van de machine en wat dus werkelijk onze aandacht nodig heeft qua ontwikkeling, zowel op persoonlijk als op organisatie vlak. Zodat we kunnen bewaken dat computertechnologie ons ondersteunt en aan ons dienstbaar blijft in plaats van dat het ons als Mens degradeert tot organische robots. Het heeft namelijk geen zin om de competitie aan te gaan met de computer; zeker niet qua verwerkingssnelheid, geheugen en opslag-/verwerkingscapaciteit.

'Het is nu de uitdaging ons mens-zijn met al onze vermogens verder te onderzoeken en te ontwikkelen, zelfkennis op een nog dieper niveau over onszelf te vergaren zodat we meer van onze 'Innerlijke Technologie' kunnen (her)activeren.'

Dán zullen we in staat zijn de kracht van mens & machine werkelijk te bundelen, vanuit synergie. Want de mogelijkheden zijn immens, qua (persoonlijke en economische) groei, innovatie en (individuele en collectieve) transformatie. Maar first things first.

'We must pay equally as much attention to what it will mean to be or remain human in the future (i.e. What defines us as humans) as we spend on developing infinitely more powerful technologies that will change humanity forever.'

~ Gerd Leonhard in 'Technology vs Humanity'

Bewustzijn als USP
Het tijdperk waarin we focussen op intelligentieniveaus zijn we dus inmiddels ontgroeid. Door voortschrijdende inzichten en computertechnologische ontwikkelingen is dit inmiddels ingehaald door het tijdperk van Bewustzijn. Dát is namelijk hetgeen ons Mens maakt en ons werkelijk onderscheidt van de machine. Ons bewustzijn is als het ware ons Unique Selling Point. We zijn in staat om vanuit een derde positie naar onszelf te kijken, te reflecteren.

'Wie of wat is dan dit 'Zelf'? Wat is ‘bewustzijn’? Waar bevindt dit zich? Is het zichtbaar, meet­baar, lokaliseerbaar? Waar ligt haar oorsprong? Waar komt het uit voort? Is het hetzelfde als je persoonlijkheid?' Dit zijn enkele van de grote vragen die vele (neuro)wetenschappers, filo­sofen en psychologen bezighouden. Tegenwoordig is dit onderzoek ech­ter niet meer beperkt tot slechts deze disciplines, ook binnen de com­puterwetenschappen is er een groeiende fascinatie voor het 'fenomeen' bewustzijn. Wanneer deze vraag namelijk beantwoord kan worden en bewustzijn omgezet kan worden in bits en bytes, dan kan deze geüpload worden in een computer. Dan zullen we als mens in staat zijn in een synthetisch of virtueel lichaam verder te leven of zullen robots bewustzijn kunnen ontwikkelen.

Door de komst van geavanceerde computertechnologieën, de exponentiële groei hiervan en de hieruit voortschrijdende inzichten worden we ons steeds meer bewust van hetgeen werkelijk van waarde is:

1. Bewust-zijn van wie we zijn, waar we toe in staat zijn (zgn. Innerlijke Technologie*) en de werkelijkheid waar we ons in bevinden. Wat je niet kent, kun je namelijk ook niet waarnemen of activeren. #reloadinglostdata

*) denk aan de kracht van empathie, compassie, aandacht, creativiteit, liefde, intuïtie en van ons voorstellings- en waarnemingsvermogen

2. Het is ons bewustzijn die onze waarneming, onze perceptie bepaalt en hiermee onze werkelijkheid en datgene waar we invloed op uit kunnen oefenen. Wanneer we ons bewustzijn weten te verruimen zullen we o.a. ons vermogen vergroten om informatie te verwerken, andere verbanden te leggen, ultieme creativiteit te ontsluiten en tegelijkertijd hierin onze persoonlijkheid los te koppelen. Ook zijn we dan in staat om flow en piekstaten te activeren die zich kenmerken door de ervaring van tijdloosheid, moeiteloosheid, grenzeloosheid en een gevoel van gelukzaligheid. Mede als gevolg van een scala aan chemische activaties in ons brein.

'The awakening of consciousness is the next evolutionary step for mankind'

~ Eckhart Tolle

Brain Hacking
In dit nieuwe tijdperk gaat het niet langer om de vrije toegang tot beide hersenhelften (links/ IQ, rechts/ EQ) en het slaan van de brug hiertussen (SQ). Het gaat juist om het (deels) 'uitschakelen' of in sommige gevallen juist 'hyperactiveren' van de (gehele) neocortex/prefrontale kwab: ons denkende, bewuste brein en de hiermee gepaard gaande activatie van het onderbewuste. Dat deel van ons dat voornamelijk achter het stuur zit.

Er zijn grofweg drie verruimde staten van bewustzijn:

...

Meer lezen? Maak dan een gratis account aan voor Soulvalley.

Ben je ook geïnteresseerd in het snijvlak van bewustzijn en computer technologie? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina. Wil je meer van dit soort artikelen lezen, maak dan via bovenstaande button een account aan voor mijn virtuele platform Soulvalley, sluit je aan bij de Holistic Hacking community en schuif aan bij één van onze komende live meetups.

Tot snel, live of virtueel!

De Geest in de Machine

Yfke Laanstra
'Net als er elektriciteit door het elektriciteitsnet wordt gestuurd om apparaten en machines hiervan te voorzien, zo zal ook kunstmatige intelligentie zich door alles (en iedereen) heen gaan bewegen.'

Wellicht heb je wel eens gehoord van de zinsnede 'de geest in de machine'. Deze is in de 20e eeuw geïntroduceerd door Gilbert Ryle (1900–1976), een Britse filosoof die door zijn werk 'The concept of Mind' (1949) met name bekend was om zijn kritiek op het Dualisme van de bekende filosoof René Descartes (1596-1650). Het Dualisme omvat het idee dat er een geest (resp. de ziel) onafhankelijk van het lichaam bestaat, waarbij het lichaam als het ware als een machine wordt gezien. Dit gedachtegoed heeft met de hedendaagse ontwikkelingen rondom computertechnologie een (science fiction) vlucht genomen en is actueler dan ooit. Aangezien we steeds vaker geconfronteerd worden met de vraag 'in hoeverre onderscheidt de Mens zich eigenlijk van de machine?'. 

'Zijn wij een soort cyber-biologische 'machine' met een ziel?'
'Is het andersom eigenlijk mogelijk dat er machines zijn die een ziel of een bewustzijn hebben of kunnen ontwikkelen?'


Ghost in the shell
Wellicht ken je de film 'I, Robot' nog, die in 2004 in de bioscopen verscheen. Het verhaal in deze film speelt zich af in het jaar 2035(!), waarin ogenschijnlijk onschuldige huisrobots zich uiteindelijk collectief tegen de mensheid blijken te keren. Vanuit de supercomputer, waar alle robots centraal mee verbonden zijn, ontstaat er namelijk een opdracht om over de wereld te heersen en in te grijpen in het lot van de mensheid. Kortom, de machine lijkt een bewustzijn te hebben ontwikkeld, met alle gevolgen van dien. Deze film is deels gebaseerd op het gelijknamige boek van Isaac Asimov, dat al is uitgebracht in 1950(!). In 1956 werd de term Kunstmatige Intelligentie gelanceerd. In 1968 publiceerde Arthur C. Clarke zijn boek '2001, A Space Odyssey' met hierin de intelligente supercomputer HAL 9000 (verfilmd door Stanley Kubrick). De hype was compleet met de verschijning van de eerste film met Arnold Schwarzenegger in de Terminator-filmreeks in 1984.
Het thema van robots, supercomputers, bewustzijn en kunstmatige intelligentie is niet meer weg te denken uit onze hedendaagse filmbeleving. Het is eerder regel dan uitzondering dat deze thema’s in de science fiction films en menig serie haar intrede doen. Denk aan films als 'Transcendence', 'Ex-Machina' en 'Her'. Of aan Netflix-series als 'Travelers', 'Continuum', 'The 100' en 'Altered Carbon'.

Met name in de Hollywood productie 'Ghost in the Shell', welke in 2017 in de Nederlandse bioscopen verscheen, werd het thema van een geest in de machine heel concreet uitgewerkt. Het verhaal speelt zich af in de 21e eeuw, waarin de hoofdpersoon er aan de buitenkant uit ziet als een gewoon mens, maar feitelijk een cyborg is: een zogenaamde menselijke robot. Ze heeft nog een deel van haar menselijk brein, maar een artificieel lichaam. Hierdoor loopt ze met enkele vragen over haar eigen identiteit en menselijkheid. Is zij meer dan een 'ghost', een ziel, gevangen in een 'shell', een omhulsel? De film roept ethische en filosofische vragen op over identiteit en de vervaging van de grens tussen technologie en biologie.

Kunstmatige Intelligentie
Wanneer we dus vandaag de dag spreken over 'de geest in de machine' dan valt al snel de term 'Kunstmatige Intelligentie' (AI, Artificial Intelligence). De introductie hiervan is een van de grootste hedendaagse computertechnologische revoluties. Maar wat is dit nu eigenlijk? Het is feitelijk het vermogen van een machine, een vorm van intelligentie, om op zelfstandige wijze een probleem op te lossen. Velen denken dat Kunstmatige Intelligentie iets is dat nog uitontwikkeld moet worden of iets dat zich enkel bevindt in robots. Het is echter al lang en breed in gebruik...

Verder lezen? Maak dan een account aan voor Soulvalley en/of koop de geprinte editie van de februari editie #314 van BRES Magazine.

Ben je ook geïnteresseerd in het snijvlak van bewustzijn en computer technologie? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina. Wil je het volledige artikel lezen, maak dan via bovenstaande button een account aan voor mijn virtuele platform Soulvalley, sluit je aan bij de Holistic Hacking community en schuif aan bij één van onze komende live meetups.

Tot snel, live of virtueel!



Reloading lost data_

Yfke Laanstra
'Herinneringen zijn niet enkel iets uit het verleden,
ze bepalen onze Toekomst.'

De rechte wegen, de functionele woningen, de praktische werkomgeving en zelfs de eenduidige kleding: alles ziet er heel ordelijk, gestroomlijnd en gestructureerd uit. Perfect feitelijk. Iedereen oogt rustig, beschaafd, gedecideerd en netjes. Er is geen strijd meer, geen ongelijkheid, geen oorlog, geen armoede en geen vervuiling. Alles wordt in de juiste banen geleid, alles en iedereen kent en heeft zijn rol. Er is geen sprake meer van een individu, slechts een collectief. Geboorte en Dood bestaan niet, slechts een vorm van chemische in- en uittreding. Pijn en lijden zijn uit het gevoelsspectrum gewist. Verdriet en boosheid bestaat nog wel, maar op lichte schaal. Hetzelfde geldt voor euforie, gelukzaligheid en verliefdheid: dergelijke diepe emoties zijn enkel nog iets uit een ver verleden en oppervlakkige varianten resteren. In het huidige vocabulaire wordt er met name gesproken over respect, waardering, harmonie en bewondering en een woord als ‘liefde’ wordt direct beschaamd gecorrigeerd en genuanceerd. Kinderen worden niet langer in een daad van liefde verwekt maar gekweekt in laboratoria, waar hun kwaliteiten chemisch verfijnd worden en de perfecte exemplaren bestaansrecht verkrijgen. Waarna ze toebedeeld worden aan de gezinnen waarin ze het beste tot hun recht komen, zodat ze zich kunnen ontwikkelen tot het unieke radartje dat ze zijn in het geoliede geheel. Fysieke affectie wordt niet langer uitgewisseld, hooguit een praktische zetje of tikje op de schouder. Het gaat niet langer om het geluk en de verdieping van het individu maar om de bijdrage aan een harmonieuze leefgemeenschap, een perfecte maatschappij. Alles en iedereen is hieraan dienstbaar. De bewoners lijken ogenschijnlijk voldoening en tevredenheid te ervaren en zijn blij met het nut en de functie van hun overzichtelijke bestaan.

De Ontvanger
Dagelijks dienen ze zichzelf een medicijn toen, vlak voordat ze naar hun werk gaan. Dit handhaaft de rust en harmonie en voorkomt verstoring. Gedurende een mensenleven vinden er diverse ceremoniën plaats, ten aanzien van iedereen in de maatschappij. Zoals wanneer er baby’s toebedeeld worden aan hun opvoeders, wanneer jongeren hun vaste positie in de maatschappij krijgen toebedeeld en wanneer iemand ‘losgelaten wordt’, wordt bedankt en herinnerd. Er is echter één persoon die een unieke rol toebedeeld krijgt, aangezien deze een combi van een vijftal vermogens laat zien. Die van:
1. Intelligentie
2. Integriteit
3. Moed
4. Wijsheid
5. De gave om Verder te kunnen Zien.

Deze persoon zal de functie van De Hoeder vervullen: Hoeder van de Oorspronkelijke Herinneringen van de Mens. Een uiterst verantwoordelijke rol; als een soort levende databank met een adviesfunctie richting de Raad van Ouderen, die de zeggenschap heeft in de maatschappij. De overdracht van deze Oorspronkelijke Herinneringen vindt niet plaats via een geavanceerde technologie of via een chemische interventie in een laboratorium maar van Mens tot Mens. Door samen te zijn en elkaar aan te raken. Buiten het zicht van alle anderen. Deze overdracht wordt gedaan door de Gever, de huidige bewaker van de Oorspronkelijke Herinneringen. Een oude man die woont aan de rand van de samenleving in een oud houten huis, zoals een huis eruit zag in vergane tijden. In het huis puilen de vele kasten uit met boeken, als een immense bibliotheek. Ook zijn er nog enkele vergeten muziekinstrumenten te vinden. De grote glazen achterwand van het huis kijkt uit over de kale vlaktes buiten het beheersgebied van deze leefgemeenschap, waar in de verte nog een enkele echte boom is te onderscheiden. Ver buiten het zicht bevindt zich de grens van deze vooropgezette vergetelheid, van deze georchestreerde ingetogenheid. Wanneer deze grens door de Hoeder overschreden wordt, zullen alle herinneringen weer tot ieders beschikking komen. Zullen alle bewoners weer overspoeld worden door de vergeten herinneringen en alle bijbehorende emoties. Als in een tsunami. Deze grens is verboden gebied en wordt angstvallig bewaakt, met camera’s en drones.

Meer lezen? Maak dan een gratis account aan voor Soulvalley.

Ben je ook geïnteresseerd in het snijvlak van bewustzijn en computer technologie? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina. Wil je meer van dit soort artikelen lezen, maak dan via bovenstaande button een account aan voor mijn virtuele platform Soulvalley, sluit je aan bij de Holistic Hacking community en schuif aan bij één van onze komende live meetups.

Tot snel, live of virtueel!

Temet Nosce - Ken Jezelf

Yfke Laanstra
'Temet Nosce - it's in Latin, it means 'Know Thyself'. I wanna tell you a little secret, being the One is just like being in love. No one needs to tell you you are in love, you just know it, through and through.'

~ Uitspraak van The Oracle in The Matrix (1999), als reactie wanneer Neo tijdens hun eerste ontmoeting ontdekt dat deze woorden boven haar keukendeur staan.


Zelfkennis is het begin van alle wijsheid

In mijn boek 'Bits, Bytes & Bewustzijn' schrijf ik over de onschatbare waarde van zelfkennis en ook in mijn presentaties/lezingen op dit moment is dit een wezenlijke boodschap. Reden des te meer om nog weer eens wat dieper in te tunen op mijn zelfkennis. De voorvallen in de afgelopen maanden hebben me weer enkele diepere inzichten gegeven, waaronder over de kracht van transparantie, en in een moment van inspiratie ontstond het volgende:

Verwerkingscapaciteit
Ik beschouw mezelf niet per definitie als een originele denker maar wel iemand die originele verbanden legt en hiermee verfrissende perspectieven biedt. Iemand die oneindig veel informatie tot zich kan nemen, dit kan verwerken en vanuit een diep innerlijk weten datgene eruit filtert dat belangrijk is voor het tijdsgewricht waar we ons in bevinden. Vandaag de dag zou iemand met dergelijke kwaliteiten het beste geduid worden als futurist, trendwatcher, vertaler of visionair. In het verbinden van bestaande informatie - gedestilleerd uit onderzoek door vele experts, wetenschappers en onderzoekers - ontstaan in mij de ontbrekende schakels, inzichten en de vertaling naar het heden en de toekomst.

Hierin ontsluiten zich de aanwezige cycli, algoritmes, geometrieen, data en patronen. Die zowel de linker als rechter hersenhelft nodig hebben om deze te interpreteren, waar te nemen en te duiden. Zowel het hoofd als het hart. Niet per definitie door ze als een computer om te kunnen zetten in feitelijkheden maar ze op een diepere manier te integreren in mijn hele wezen. Dit kan voor de oppervlakkige waarnemer lijken alsof ik enkel kilometers maak in mijn hoofd terwijl ik juist informatie aan het verwerken ben op vele niveaus. De opmerking dat ik teveel in mijn hoofd zou zitten heb ik inmiddels een paar keer te vaak gehoord...

Ik zie mezelf als iemand die patronen ziet, de minder voor de hand liggende verbanden legt en buiten bestaande denkkaders kan bewegen. Ik ben niet beperkt door of gevangen in wetenschappelijke of religieuze dogma's. Door esoterisch heilige huisjes of enig spiritueel gedachtengoed. Been there, done that, got a t-shirt.

Free your mind
Mijn originaliteit ligt wellicht in het feit dat ik me nergens toe laat beperken, volledig vrij kan denken en ook de meer controversiële onderwerpen meeneem in mijn onderzoek. Onderwerpen die veelal weerstand, schaamte, afschuw, ridicule of ongeloof oproepen. Ik (ver)oordeel niet zo snel, denk niet zwart-wit en verplaats me juist graag in andermans ideeën, opvattingen, belevingswereld en referentiekader. Dit zie ik als een verrijking. Niets is wat het lijkt en niets staat vast. Tot op zekere hoogte althans ;)

Focus
Mijn uitdaging is te handelen wanneer ik inspiratie voel, niet oneindig informatie te blijven verzamelen die de bestaande inspiratie onverhoopt kan dempen of overschaduwen. Maar me te 'beperken' tot de informatie die op een natuurlijke wijze haar weg naar me vindt. De lens van mijn waarneming is vaak zo ver uitgezoomd dat ik erg veel moeite kan ervaren in het aanbrengen van een focus. Waarmee ik diep in kan zoomen op wat ik nu werkelijk waarneem, wat de betekenis hiervan is en hoe ik dit gestructureerd in woorden kan 'vangen'. Zonder dat ik me in dit proces weer laat verleiden te veel uit te zoomen. Waarna weer teveel in zicht komt wat irrelevant is voor het huidige onderwerp (zie hier de mogelijke loop ontstaan). 

Infobesitas
Mijn brein is als het ware 'verslaafd' aan informatie, aan data en aan nieuwe invalshoeken. Hier ligt namelijk mijn kracht maar vanzelfsprekend tegelijkertijd ook mijn grote valkuil. In de tijd waarin we leven is afleiding meer regel dan uitzondering. Prikkels te over. Mijn brein bijt zich met regelmaat maar wat graag vast in totaal irrelevante informatie en nutteloze nieuwe prikkels. Lees: smartphones, social media, mail, nieuws, televisie en zoekmachines. Voor mijn 'systeem' is rust, stilte, afzondering, eenvoud en een lange boswandeling heilzaam. Naast, op z'n tijd, de nodige diepgaande levensbeschouwelijke gesprekken over de (on)zin van het leven.

Sleep Mode
Wanneer je me wilt zien wegkwijnen dan kun je me het beste mee laten draaien als betekenisloos radartje in een groter geheel (lees: bedrijf) dat bijdraagt aan iets waar ik het nut niet van inzie. #sleepmode #standbymode Waar ik mijn hoofd onnodig moet belasten met 'onzin' en tijd verspil met dingen die er niet werkelijk toe doen (volgens mijn definities welteverstaan). #inputerror #systemoverload Dan log ik liever uit. Ik ben wars van poppenkast en heb een neus voor in-authenticiteit, window dressing en lege woorden. Ik hoor wat niet wordt gezegd, zie wat niet wordt gezien en voel wat onvoldoende aandacht krijgt. Niets is zoals het lijkt en niets is vanzelfsprekend.

Ik ben dol op logica (voor hoofd en hart), systemen en structuren. Ik hou van directe, heldere en no-nonsens communicatie al kan ik gemakkelijk zelf vervallen in wollige bewoordingen wanneer ik zelf nog niet ben doorgedrongen tot de essentie van wat ik wil overbrengen. Less is more is mijn grootste uitdaging in het concreet maken en het vertalen van het abstracte.

Favoriete bezigheden:
- onderzoeken
- lezen
- schrijven
- spreken
- informatie conceptualiseren
- vragen stellen

Dierbaarste bezit:
- laptop ;)

Basisbehoeftes:
- liefde
- stilte
- elektriciteit
- wifi
- bos (wood wide web)


Oh en een belangrijk gegeven:
Ik ben niet iemand die ongevraagd mijn mening uit of anderen 'mijn waarheid' op wil dringen. Ik werk enkel op uitnodiging ;)

Meer lezen? Maak dan een account aan voor Soulvalley.

Ben je ook geïnteresseerd in het snijvlak van bewustzijn en computer technologie? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina. Wil je meer van dit soort artikelen lezen, maak dan via bovenstaande button een account aan voor mijn virtuele platform Soulvalley, sluit je aan bij de Holistic Hacking community en schuif aan bij één van onze komende live meetups.

Tot snel, live of virtueel!

Worsteling uit het Web

Yfke Laanstra

Het was voorjaar 2017. Mijn boek ‘Bits, Bytes & Bewustzijn’ was af, mijn schrijftaak zat erop. Het lag in de winkels en mijn boodschap was toegankelijk gemaakt voor het grote publiek. In de vorm van een boek met een gratis app. Ik weet nog goed dat ik me bewust het moment realiseerde dat het af was. Ik wilde nog een hoofdstuk herschrijven maar alles wat ik toen wilde zeggen was gezegd en de volgorde klopte. Ik had zojuist de laatste regels getypt en met een enorme glimlach op mijn gezicht belde ik vol trots m’n moeder. ‘Het is volbracht!’, riep ik door de telefoon.

Wat een bijzonder proces en wat een verademing om zoveel op een rijtje te kunnen zetten, om zoveel ruimte tot mijn beschikking te hebben zodat ik een grotere context kon schetsen. Over mijn passie voor het snijvlak van bewustzijn en computertechnologie. Wat ontzettend leerzaam voor mezelf ook, want dit maakte het voor mij nóg overzichtelijker en de urgentie om dit naar buiten te brengen feitelijk nóg hoger.

Wat ik me over mijn boek pas maanden later zou realiseren was tergend confronterend en pijnlijk ironisch. Zelfs ietwat hilarisch.

Het begon eigenlijk al bij de voorbereidingen voor de boeklancering. De aanloop hiertoe was één groot verdrinkingsproces. Kolkende stromen aan data wist ik niet in goede banen te leiden. Ik verzoop maandenlang in slides, info en het doen van research naar hét perfecte beeld en dé perfecte opbouw. Dag in dag uit sloot ik me op in mijn werkkamer, achter m’n beeldscherm, met de zoveelste mind map in de aanslag. Af en toe kwamen er golven van inspiratie en probeerde ik deze driftig te vangen in een structuur. Tevergeefs. Zodra ik een poging waagde, ebde de inspiratie weer weg en bleef ik spartelen in hardnekkige poelen van vertwijfeling. Ik besloot uiteindelijk de teugels iets te laten vieren, te vertrouwen op een goede afloop en kon toch nog enigszins ontspannen op de dag van de lancering. Maar het mocht niet baten: tijdens de presentatie stierf ik duizend doden en wenste ik dat ik weer onder m’n steen mocht kruipen, achter m’n veilige laptop, in oneindige online surfsessies. Een tsunami van zelftwijfel, onzekerheid en oordelen overspoelde me. Ondanks de positieve reacties en de daarop volgende uitnodigingen voor lezingen. Mijn keiharde innerlijke criticus had er echter geen goed woord voor over. Een indringende ervaring maar gelukkig had ik me 24 uur later weer bij elkaar geraapt: een mogelijkheid tot groei had zich immers aangeboden. Vol goede moed ging ik verder. Vele lezingen volgden en de ervaringen wisselden van volledig in m’n sweet spot te zijn tot volkomen misplaatstheid en alles er tussenin. Tot ik op een zeker moment inzag dat ik me verstopte achter een beamer, in de schaduw van technologie, en mezelf niet echt liet zien. Dat ik het gevoel kreeg dat ik vastzat in een concept, in een vorm die me niet lekker zat. Me mee liet voeren door bestaande percepties van technologie en deze (onbewust) mee hielp uitdragen. Terwijl dit niet míjn verhaal was. Ik wilde niet de mensheid enkel waarschuwen voor technologie, een of andere polariteit helpen versterken of het einde van de wereld aankondigen. Ik wilde juist de start van een nieuwe werkelijkheid belichten, daar waar de mens en technologie hand in hand kunnen gaan. Met de mens aan het stuur welteverstaan en bewustzijn als sleutel.

Ik stagneerde, raakte mateloos gefrustreerd, struikelde en viel. Ik besloot in het najaar de stekker er even uit te te trekken, te unpluggen en weer tot mezelf te komen. Ik realiseerde me dat ik achter mijn eigen boek aan het aanrennen was en (nog) niet de tijd had genomen om dat wat ik had opgeschreven, diep op me in te laten werken. Hierop te reflecteren en mijn eigen positie hierin te duiden. Het ironische was, dit was blijkbaar ook niet bewust nodig: dit proces was op een onbewust niveau namelijk allang in gang gezet. Ik was mezelf voorbij gerend, gestruikeld en spreekwoordelijk op mijn hoofd gevallen. Mijn hoofd die werkelijk overvol zat. Zó vol dat ik merkte dat ik me steeds vaker slecht kon concentreren, verzoop in m’n eigen gedachten en snel overprikkeld was. Ik moest lacherig terugdenken aan de opmerking in mijn eigen boek, over het ontstaan van nieuwe aandoeningen zoals Infobesitas.

Infobesitas
Dit wordt ook wel data smog genoemd. Een overmatige inname van data, een informatie-overload die leidt tot dataverstopping en keuzestress en aan een overmatige prikkeling van zintuigen.

Naarmate de tijd verstreek begon ik de humor er echter steeds minder van in te zien. Ik had vóór het schrijven van mijn boek al naar mezelf en mijn nieuwsbrieflezers erkend en bekend dat ik verslaafd was aan mijn smartphone. Toen meende ik dat ik dit wel in haar volle omvang had (h)erkend. Er had wellicht een lampje moeten gaan branden toen ik van mijn soulmate een t-shirt kreeg met de tekst ‘I love you more than wifi’ ;)
De wérkelijke omvang werd me, niet veel later, heel erg pijnlijk duidelijk. Bij het herlezen van mijn boek legden namelijk vele passages ineens de vinger op de zere plek. Een hele zere plek. Ik had te erkennen dat ik in een deel van het boek volledig mezelf aan het beschrijven was.
Passages over het belang van tijd doorbrengen in de natuur, in beweging zijn, rust in te bouwen en van tijd tot tijd afstand te doen van je computer om tot jezelf te komen. Over hoe excessief computergebruik met name je linker hersenhelft activeert, je in je hoofd houdt, uit contact met je lijf. De nadelige gezondheidseffecten van de straling. De verslavingsgevoeligheid van smartphones, social media en het internet. Het internet, als digitale heroïne. Oei wat confronterend. Voor iemand als ik die het liefst de hele dag aan haar laptop zit gekluisterd, oneindig het internet over surft en ’s avonds met hetzelfde gemak overschakelt op haar smartphone en smart tv. Die met onwijs veel moeite naar buiten en fysiek in beweging te krijgen is. Wiens wereld zich voornamelijk in haar hoofd afspeelt. In verbinding met de kosmos, dat wel. Maar daar waar mijn kracht is, ligt tegelijkertijd mijn grootste valkuil.

Onlangs zei ik gekscherend tegen mijn partner: ik ben een Millennial die net iets te vroeg is geboren. Millennials, ook wel Generatie Y genoemd, zijn de generatie die geboren is tussen 1980 en 2000. In een wereld waarin de smartphone en het internet de norm is en bijna alles met een druk op de knop voorhanden is. Een generatie die niet bekend staat om haar geduld en uit gaat van gemak en instant gratificatie. Geluk en vrienden zijn online te ‘bestellen’ en geen berg is te hoog, totdat ze deze eigenhandig moeten beklimmen. Vanaf het begin van dit digitale tijdperk heb ik technologie omarmd, ben ik er dikke vriendjes mee geworden. Ook ík sta niet bekend om mijn geduld en verwacht veelal instant resultaat. Ergens gestaag en langdurig aan werken vind ik ontzettend moeilijk, bij het minste of geringste wijzig ik abrupt van koers of gooi ik de handdoek in de ring. Bovendien ben ik hooggevoelig, ontzettend snel afgeleid en verveeld, altijd op zoek naar iets nieuws. Nieuwe prikkels, nieuwe input. Dit resulteert veelal in oneindig in rondjes rennen, op zoek naar de perfecte ingang, de perfecte invalshoek, de perfecte vorm. Daarnaast wil ik iets wezenlijk bijdragen en heb ik hierin hoge verwachtingen. Al met al een recept om weinig echt gedaan te krijgen en, met een overactieve innerlijke criticus, gefrustreerd jezelf op te branden. Weer een gevoeligheid waar Millennials om bekend staan.

Ik beweeg me net zo makkelijk online, misschien zelfs makkelijker dan offline, met als risico meer en meer uit contact te raken met de ‘échte’, analoge realiteit. Gezien mijn onstilbare honger naar kennis, behoefte aan begrip en analyse. Mijn laptop, smartphone en tablet met wifi-verbinding zijn gewillig, altijd beschikbaar en klagen nooit. Zoveel was inmiddels duidelijk : ik was verstrikt geraakt in het (wereldwijde) web. Het web waar ikzelf uitvoerig over had geschreven. Niet plotsklaps, maar geleidelijk aan. Als een virtuele sluipmoordenaar. Ik was me er steeds meer in gaan begeven en was erdoor in haar greep geraakt, mezelf er beetje bij beetje in verloren. De grote spin lag op de loer, klaar om toe te slaan. Ineens begreep ik het: daarom raakte de materie me natuurlijk ook zo, toen ik me erin ging verdiepen. Daarom ging ik me er überhaupt in verdiepen, op onbewust niveau. Het was blijkbaar mijn manier van zelfonderzoek. Een pijnlijk confronterend zelfonderzoek.

In mijn boek spreek ik nadrukkelijk over het belang van Mens-zijn, met al haar kwaliteiten zoals empathie, liefde en aandacht. Te onderzoeken wat het eigenlijk betekent Mens te zijn en doe ik o.a. in het hoofdstuk Slow Tech een oproep dit te bewaken. Ervoor te zorgen dat technologie hieraan dienstbaar is, en blijft. Met name in de tijd waarin we nu leven. Juist dit Mens-zijn, met haar volledige emotionele spectrum is blijkbaar mijn grootste uitdaging. Meer dan ooit, want de digitale verleidingen liggen op de loer. En ze schreeuwen om mijn aandacht. Meer en meer zie ik in hoe onwaarschijnlijk gevaarlijk de smartphone kan zijn, mits onbewust gebruikt, en wat er werkelijk in en om ons heen gebeurt door deze Smart technologie(ën) . Hoe ikzelf steeds verder van mezelf af dwaalde. Hoe jouw en mijn aandacht en perceptie van de werkelijkheid gehacked worden. Wat het effect is op ons sociale en werkzame leven en meer nog: op de verbinding met onszelf. Inmiddels realiseer ik me dat ik ervaringsdeskundige pur sang ben en voel ik nóg meer de urgentie deze boodschap naar buiten te brengen. Zelfs ík heb het dermate onderschat. Verschrikkelijk onderschat. Voor nu ligt mijn focus op het bewust leren omgaan met technologie en het weer opeisen van mijn eigen aandacht en tijd. Zodat ik die bewust kan richten op wat voor mij werkelijk van belang is.

Wat ik ietwat hilarisch vond? Dat dit alles eigenlijk bijna zo vanzelfsprekend is dat het de spreekwoordelijke olifant in de kamer lijkt. Datgene wat we allemaal wel weten maar wat niemand hardop durft te zeggen. Laten we ons eerst richten op onze relatie met datgene wat we allemaal in onze broekzak dragen, in plaats van ons in dit stadium druk te maken over hoe kunstmatige intelligentie wellicht het einde van de mensheid inluidt. Dit komt later wel. First things first.

De grootste uitdaging van deze tijd is niet zozeer dat robots ons over gaan nemen maar dat we er juist zelf een worden.

Zelfs als ik dit typ steekt me dit, voel ik dat me dit diep raakt. Ik vind dit zo’n pijnlijk gegeven en zie dit steeds nadrukkelijker (in en) om me heen gebeuren. Zelfs subtiel gepromoot worden in de media: in films, games en series. Verandering kan pas starten wanneer je je bewust bent van wat er speelt, van wat aandacht nodig heeft. Je kunt immers niet iets veranderen als je het nog niet hebt (h)erkend. 

Ik heb mijn koers, mijn prioriteiten, inmiddels bijgesteld. Beweeg je met me mee?

Je kunt het artikel ook hier online lezen en/of downloaden door op onderstaande link te klikken:
Worsteling uit het Web

Meer lezen? Maak dan een account aan voor Soulvalley.

Ben je ook geïnteresseerd in het snijvlak van bewustzijn en computer technologie? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina. Wil je meer van dit soort artikelen lezen, maak dan via bovenstaande button een account aan voor mijn virtuele platform Soulvalley, sluit je aan bij de Holistic Hacking community en schuif aan bij één van onze komende live meetups.

Tot snel, live of virtueel!


Top